مطالب عاشقانه

باغِ آينه

چراغي به دست ام چراغي در برابرم.
من به جنگ ِ سياهي مي روم.

گهواره هاي ِ خسته گي

از کشاکش ِ رفت وآمدها

بازايستاده اند،

و خورشيدي از اعماق
کهکشان هاي ِ خاکسترشده را روشن مي کند
فريادهاي ِ عاصي ي ِ آذرخش

هنگامي که تگرگ

در بطن ِ بي قرار ِ ابر

نطفه مي بندد.

و درد ِ خاموش وار ِ تاک
هنگامي که غوره ي ِ خُرد
در انتهاي ِ شاخ سار ِ طولاني ي ِ پيچ پيچ جوانه مي زند.
فرياد ِ من همه گريز ِ از درد بود
چرا که من در وحشت انگيزترين ِ شب ها آفتاب را به دعائي نوميدوار
طلب مي کرده ام

تو از خورشيدها آمده اي از سپيده دم ها آمده اي
تو از آينه ها و ابريشم ها آمده اي.
در خلئي که نه خدا بود و نه آتش، نگاه و اعتماد ِ تو را به دعائي
نوميدوار طلب کرده بودم.

جرياني جدي
در فاصله ي ِ دو مرگ
در تهي ي ِ ميان ِ دو تنهائي شادي ي ِ تو بي رحم است و بزرگ وار
نفس ات در دست هاي ِ خالي ي ِ من ترانه و سبزي ست

من
برمي خيزم!
چراغي در دست، چراغي در دل ام.
زنگار ِ روح ام را صيقل مي زنم.
آينه ئي برابر ِ آينه ات مي گذارم

تا با تو

ابديتي بسازم. كه خيالي بيش نبود

]نگاه و اعتماد ِ تو بدين گونه است

نمایش بیشتر

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

همچنین ببینید

بستن
بستن