آیا باید تلویزیون را خاموش کرد؟

برای مطالعه ی قسمت قبل اینجا کلیک کنید.

ساختار خانواده، نوع رابطه والدین با یکدیگر، میزان احترام افراد خانواده به یکدیگر، درگیری‌های کاری والدین، نبودن الگوهای زنده به علت ساعات محدود حضور با هم در منزل، روش‌های تربیتی برنامه‌ریزی آموزشی و ده‌ها مورد دیگر از جمله مواردی است، که تلویزیون به عنوان یک رسانه زیرضرب می‌رود.

آیا باید تلویزیون‌ها را خاموش کرد؟

کشور ایران با بیش از 20 میلیون کودک و جوان قطعاً یکی از پایگاه‌های ضربه ‌پذیر از نظر مواد مخدر و اعتیاد ، تهاجم فرهنگی و... می‌باشد. طبیعی است آن ها نمی‌توانند از تاثیر رسانه‌ها مصون بمانند ، اما را ه مقابله با هر سیستمی قطع آن نیست بلکه استفاده درست از همان سیستم است.

وقتی صحبت از خشونت می‌شود. فقط خشونت در برنامه‌های کودک و نوجوانان نیست. اخبار یکی از خشونت بارترین برنامه‌هاست، آیا بچه‌ها آنها را نمی‌بینند؟

فیلم‌های جاسوسی، کار آگاهی، دزدی، جنایت و سرقت آیا خشونت ندارد؟

برنامه‌های تفریحی و سرگرمی‌ها پر از طنز به معنای مسخره کردن دیگران و یا حرکات دلقکی و بی‌ارزش کردن بعضی از افراد و مشاغل نیست؟

آیا در برنامه‌های تبلیغاتی از کودکان سوء استفاده نمی‌شود؟ آیا اینها ضد ارزش نیست. مصاحبه با دزدان، فراریان از منزل، معتادان، آموزش راهکردهای دزدی و خشونت نیست. وقتی یک هفته در انبوه برنامه‌های تلویزیون از کارتون گرفته تا دیگر برنامه‌ها غرق شدیم، به این سوال می‌رسیم که کودکان دوستی و محبت را از کجا بیاموزند؟ آیا خواندن چند ترانه در لابلای گل و گیاه، آن‌هم در فصل پاییز در بین گل‌های بهاری، آموزش عشق و دوستی است؟

آیا کودکان ما در صف‌های صبح‌گاهی زمزمه محبت می‌شنوند و یا فریاد برای آنکه باید چه باشدید چه نباشید؟

بگذار تلویزیون کار خودش را ادامه دهد، من و شما به عنوان مادر، پدر و یا معلم نیز گناهکاریم ما باید...

- کودکان را در مقابل تلویزیون تنها رها نکنیم.

- قبل از دیدن برنامه‌‌ها، چنانچه از محتوایش آگاهی داریم با آنها صحبت کنیم.

- بعد از دیدن برنامه، در مورد برداشت‌های خودتان و او صحبت کنید، بدون آنکه مانع بیان تفکراتش شوید.

- از تلویزیون به عنوان تنها وسیله تفریح و سرگرمی استفاده نکنید.

- برای دیدن تلویزیون جدولی تهیه کنید و در ساعت خاص برای دیدن همان برنامه تلویزین را روشن کنید.

- موقع صرف شام تلویزیون را خاموش کنید.

- به جای بحث و گفتگو در مورد فلان برنامه و عاقبت قهرمانانش، از خودتان بگویید و کودک را تشویق کنید که از برنامه روزش برای شما بگوید.

- برنامه‌های سرگرم کننده دیگری مثل ملاقات با افراد فامیل، رفتن به پارک کودکان، دیدار نمایشگاه‌ها و موزه‌ها و بالاخره سری به کتاب فروشی‌ها زدن را فراموش نکنید.

در این کار درنگ نکنید ، کودکان نمی‌توانند صبر کنند ، زیرا نام آنها امروز است.

قسمت اول

تبیان

فرشته مجیب - عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی