اهميت نوروز در تاريخ
جشن نوروز از چنان پيشینه كهني برخوردار است كه نمي توان زمان برگزاري آن را به درستي تخمين زد،اما در اساطير ايراني برپايي نوروز را به جمشيد نسبت داده اند .
اين جشن خاص دربار نبوده است و در بين مردم از اقبال خاصي برخوردار بوده است.
در آن روزگار ، نوروز به دو بخش نوروز كوچك و نوروز بزرگ تقسيم مي شده كه شاهان و بزرگان در پنج روز نخست از فروردين به پرداختن و رسيدگي و ديدار و با عام طبقات گوناگون مردم سرگرم بودند و ششم فروردين را خلوت مي كردند و به خود و خاصان اختصاص مي دادند.
پس از اسلام نيز از اهميت نوروز كاسته نشد و جداي از روايت هاي مذهبي باورهايي همانند به خلافت رسيدن حضرت علي آفرينش جهان و بر تخت نشستن دوباره سليمان پس از پيدا شدن انگشتري او در اين روز بر اهميت نوروز افزود .
به نقل از امام جعفر صادق نوروز، روزي است كه خداوند از بندگانش پيمان گرفت كه تنها او را بپرستند و شرك نورزند و به پيامبر و امامان و حجت ها يشان ايمان بياورند و اين روز اولين روزي است كه در آن خورشيد دميد و بادهاي بارور كننده بر درختان وزيد .
اين روز روزي است كه كشتي نوح پس از طوفان بر كوه جودي نشست ...
اين روز روزي است كه جبرئيل بر پيامبر نازل شد و نيز روزي است كه پيامبر ، علي را بر دوش خود سوار كرد تا همچون ابراهيم بت هاي عرب را در هم بكوبد ...
اين روزي است كه براي بار دوم براي علي بيعت گر فته شد.
در اين روز علي بر اهل نهروان پيروز شد.
نوروز روزي است كه قائم ما ظهور مي كند .
و در اين روز بر دشمنان مسلط شده .هيج نوروزي نمي رسد مگر اينكه ما در آن منتظر فرج هستيم ،زيرا نوروز از روزهاي ما و شيعيان ما است كه عجم حفظ كرده است.