دانش سرا

تنوع، شامل پوست هم شده، پوست ها هم یک جور نیستند. البته این تنوع ربطی به انتخاب شما ندارد، چون قبلا جنسِ چه خوب چه بد، نصیب تان شده و چاره ای ندارید، مگر اینکه با آن کنار بیایید.

پوست خشک:

به طور معمول مقداری از آب بدن از طریق پوست تبخیر می شود. حالا اگر سرعت تبخیر آب در پوست بیشتر از حد طبیعی باشد و پوست نتواند آب بدن را به مدت طولانی در خود نگه دارد، به علت کمبود آب و چربی در سطح پوست، پوست خشک می شود. این نوع پوست، خشک، زبر و نسبتا خشن است و نرمی و لطافت لازم را ندارد و منافذ پوست بسیار کوچک است. این نوع پوست، مستعد چین و چروک است.

پوست چرب:

افرادی که این نوع پوست را دارند، غدد چربی شان بیش از حد فعال است البته داشتن پوست چرب به دلایلی خوب هم هست، چراکه باعث حفظ رطوبت پوست و صاف تر به نظر رسیدن آن می شود، ولی یک مشکل خیلی بد هم دارد: جوش. حداکثر ترشح چربی پوست، در سنین ۱۶ تا ۵۰ سالگی است. منافذ پوست در این نوع اغلب بزرگ است. پوست براق است و زیاد جوش می زند. چون گرد و غبار و آلودگی راحت تر از طریق این منافذ بزرگ به پوست نفوذ می کند.

پوست مختلط:

این نوع پوست مخلوطی از دو نوع قبلی است. قسمت های مرکزی صورت (بینی، پیشانی و چانه) چرب و قسمت های محیطی (اطراف پیشانی، دور چشم ها و گونه ها) خشک است. این مورد برای اکثر ما صدق می کند، چراکه غدد چربی قسمت های مرکزی بیشتر فعال اند و فقط وقتی غیرطبیعی می شود که قسمت های مرکزی جوش بزنند (زیاد چرب شوند) یا قسمت های محیطی پوسته پوسته شوند. برای این نوع پوست بهتر است برای قسمت های چرب، فرآورده های مخصوص پوست چرب و برای قسمت های خشک، فرآورده های مخصوص آن را استفاده کنید.

پوست معمولی:

این پوست نه چرب است و نه خشک. بیشتر در سنین بلوغ دیده می شود. منافذ پوست قابل رویت، اما طبیعی اند و به ندرت جوش می زند.